Doi Saket, Bo Sang

31 januari, maandag, alweer onze laatste dag in Chiang Mai. We besluiten het niet al te bont te maken vandaag qua activiteiten. Aad heeft gisteravond al met Tommie gespeeld en mogelijke bestemmingen van korte tripjes ingevoerd. Na het ontbijt om ongeveer 11.00 uur (tja, het is vakantie) vertrekken we richting Doi Saket. Tommie heeft een wat rare route in zijn brein opgeslagen. Zelfs Aad gaat aan hem twijfelen. Na een half uur zijn we verder van onze bestemming verwijderd dan toen we vertrokken. Sterker nog we zijn weer in de buurt van Lanna Mantra. Nadat Tomtom is gehersenspoeld geven we hem een nieuwe kans en volgen weer braaf zijn aanwijzingen. Na wat twijfels bij driver Aad is het doorrijden en om een uur of twaalf zijn we in Doi Saket. Als we daar aan komen rijden zien we in de verte, hoog gelegen, de tempel van Doi Saket liggen. Die is alleen via een trap van 292 treden (dat hoor ik later) te bereiken. Dus ik blijf lekker beneden zitten en schrijf alvast het eerste stukje van de blog van vandaag en een restantje van gisteren, dat bij het filmpje hoort dat onderaan in dit bericht is opgenomen.
Na een klein half uurtje zijn Aad en Henriette weer beneden. We lopen nog even het dorpje door. Een leuk plaatsje Doi Saket. We nemen onder meer een kijkje op de markt. Een uitgebreide markt met groenten, fruit, lekkernijen en zoals we in Thailand al vaker hebben gezien een slager. Halve varkenskoppen liggen open en bloot langs de weg. Bah, bah, niet echt smakelijk. Tenminste in onze ogen. En er zijn heel veel verschillende soorten rijst te koop, variërend van 11 tot 30 baht. Waarschijnlijk de prijs per kilo.


Dan rijden we door naar Bo Sang. Ook een leuke plaats. Alles wordt hier zo’n beetje opgehangen aan de fabricage van parasols. Parasols tegen zon en regen. Een beetje ten onrechte denk ik, maar het dorp wordt ook wel umbrellavillage genoemd. Het zijn in mijn ogen toch echt allemaal parasols. Maar ok, what is in a name? Volgens de overlevering zou de monnik In Tha tijdens een van zijn reizen naar de Birmese grens, een paraplu aangeboden gekregen hebben. De monnik bezocht dit gebied om er te gaan mediteren. Hij zag in een dorp hoe de paraplu's van papier werden gemaakt. Hij beschreef precies hoe dat in zijn werk ging en nam deze aantekeningen mee naar Borsang (Bo Sang) waar een begin werd gemaakt naar het procedé zoals door In Tha was opgetekend. Sindsdien  zijn er vele verschillende stijlen ontwikkeld. Waren de parasols eerder vnl. en alleen voor de rijken en monniken, tegenwoordig worden ze voor iedereen geproduceerd. Dit is zoals we kunnen zien een heel bewerkelijk proces. Toevallig heb ik net voor mijn vakantie de foto’s van onze eerste thailandreis in 2004 nog bekeken. Toen hebben we hier ook een kijkje kunnen nemen, maar wel in sneltreinvaart. Elk onderdeel van de plu wordt handmatig bewerkt of gemaakt.


Zo tegen drie uur houden we het voor gezien en rijden weer richting Lanna Mantra. Als de kers op de taart rijden we terug door een gebied met veel rijstvelden. Dit is zo’n mooi gezicht daar genieten we volop van. Voor de rest is het in alle rust genieten van onze laatste dag in Chiang Mai.
Hieronder nog een filmpje van monniken in gebed. Henriette maakte dit gisteren in de Wat Umong. De gezette monnik lijkt me niet van Thaise origine. Ondanks de indruk die het op me maakte is het duidelijk dat nog niet alle monniken even geconcentreerd aan deze gebedsbijeenkomst deelnemen. De niet thai is er daar volgens mij een van. Je kunt ook zeggen dat de wat minder geconcentreerden de monnik, die zijn tekst even niet schijnt te kunnen vinden, een helpende hand toesteken.
http://www.youtube.com/watch?v=xsKJr_c43uE

Tot op mijn volgende blog vanuit Krabi